210-7211953
694-4249532

Για Ενήλικες

Ως αγχώδεις ονομάζονται οι διαταραχές που έχουν πολύ έντονα τα σημεία του άγχους, χωρίς όμως να είναι ξεκάθαρη η αιτία τους. Τα συχνότερα από αυτά είναι:
 

  • βάρος ή σφίξιμο στο στήθος ή κόμπο στο λαιμό,
  • αίσθημα παλμών, αύξηση του καρδιακού ρυθμού,
  • εφίδρωση,
  • τρέμουλο,
  • αίσθημα τρόμου ή και πνιγμού,
  • πόνο στο θώρακα,
  • ζάλη ή τάση για λιποθυμία,
  • απώλεια ελέγχου,
  • φόβος θανάτου ή τρέλας,
  • ρίγη, μουδιάσματα,
  • αίσθημα ότι αποσπάται από τον ίδιο τον εαυτό.

Συχνά, το επόμενο διάστημα, μετά από μια προσβολή έντονου άγχους και κρίσης πανικού, εμφανίζονται φοβίες όπως:

  • Αγοραφοβία
  • Ειδική φοβία
  • Κοινωνική φοβία

Στην Αγοραφοβία το άγχος του ατόμου ενεργοποιείται όταν βρίσκεται σε μέρη όπου η απομάκρυνση ή η φυγή μπορεί να είναι πέραν του δικού του ελέγχου ή να είναι δύσκολη ή μπορεί να μην υπάρχει διαθέσιμη βοήθεια σε περίπτωση που το άτομο αισθανθεί μια απροσδόκητη προσβολή πανικού ή έντονου φόβου. Οι συχνότερες καταστάσεις που προκαλούν έντονο φόβο είναι όταν το άτομο βρίσκεται μόνο του εκτός σπιτιού, όταν βρίσκεται ανάμεσα σε πολύ κόσμο, όταν βρίσκεται σε ουρά ή όταν ταξιδεύει. Το βασικό γνώρισμα αυτών των καταστάσεων είναι το αίσθημα του εγκλωβισμού, της αδυναμίας αλλά και της έλλειψης βοήθειας και στήριξης.

Η συχνότερη απάντηση σε αυτές τις καταστάσεις είναι η αποφυγή. Τα άτομα έχουν την τάση να αποφεύγουν μέρη, οι καταστάσεις ή άλλα άτομα προσπαθώντας να ελαχιστοποιήσουν το βίωμα του έντονου άγχους και του πανικού.
Το αποτέλεσμα είναι να περιορίζουν ακόμα και ευχάριστες δραστηριότητες ή και επαφές με άλλους ανθρώπους ή καταστάσεις που θα μπορούσαν να αισθανθούν θετικά συναισθήματα. Αν δεν διαχειριστούν κι αν δεν αντιμετωπίσουν ψυχοθεραπευτικά αυτή την δυσλειτουργία, φαίνεται πως αυτό θα έχει σοβαρή επίδραση στις κοινωνικές, επαγγελματικές και διαπροσωπικές τους σχέσεις. Το κυρίαρχο όμως είναι ότι χωρίς να το θέλουν συρρικνώνουν τον ίδιο τον εαυτό τους. Στις αγχώδεις διαταραχές ο έντονος φόβος και οι αρνητικές σκέψεις κατακλύζουν το άτομο.

Ταυτόχρονα εμφανίζονται και άλλα συμπτώματα όπως αδυναμία συγκέντρωσης και προσοχής, προβλήματα μνήμης, ψυχοσωματικά συμπτώματα και δυσλειτουργίες στον ύπνο. Συχνά το συμβάν που ενεργοποίησε το έντονο άγχος και τον πανικό πυροδοτεί και φέρνει στην επιφάνεια με τη μορφή αναμνήσεων, άλλες τραυματικές εμπειρίες που το άτομο βίωσε κατά το παρελθόν και δεν είχαν τύχει ψυχοθεραπευτικής αντιμετώπισης και επεξεργασίας.

Οι έρευνες έχουν συσχετίσει το διαζύγιο ως τη δεύτερη, μετά το θάνατο αγαπημένου προσώπου, πιο αγχώδη κατάσταση που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος.
Το διαζύγιο γίνεται έτσι μια από τις πιο τραυματικές εμπειρίες που, προκαλεί μια επίπονη και δυσανάλογου βάρους συναισθηματική και ψυχολογική αλλοίωση, με πρώτο του θύμα τα παιδιά και τους εφήβους.
Η γενική διαπίστωση όλων των ερευνών γύρω από το θέμα του διαζυγίου μας δείχνει ότι η απόφαση σπάνια είναι κοινή μεταξύ των συζύγων. Τα κρίσιμα γεγονότα που οδήγησαν στον κλονισμό του γάμου ή της συντροφικής σχέσης,
είναι τόσο διαφορετικά, που μοιάζει σαν να περιγράφονται δύο διαφορετικές ζωές από τα εμπλεκόμενα μέρη.
Το στοιχείο αυτό μας δείχνει ότι η συναισθηματική αποξένωση και η έλλειψη επικοινωνίας είναι ένας βασικός παράγοντας που χρειάζεται να του δώσουμε μεγαλύτερη σημασία. Συχνά ο κάθε σύζυγος επιθυμεί να οικειοποιηθεί την επιλογή και την έναρξης της διαδικασίας αγωγής διαζυγίου και δηλώνει ότι εκείνος/η ήθελε αυτόν τον χωρισμό. Εδώ διακρίνουμε μια προσπάθεια και από τις δύο πλευρές να αποδιώξουν τα έντονα αρνητικά συναισθήματα, όπως αυτό της απόρριψης και στη θέση τους, να δημιουργεί ένα αίσθημα ελέγχου, το οποίο δυνητικά ανακουφίζει το τραύμα που επιφέρει στην αυτό-εκτίμηση τους το διαζύγιο.

Ανεξάρτητα του ποιος σκέφτεται ως επιλογή το διαζύγιο και, παρά τις διαφορετικές θέσεις των δύο συζύγων, φαίνεται πως ο χρόνος ενασχόλησης με αυτή την ιδέα είναι αρκετός και μπορεί να ξεκινά ακόμα και χρόνια πριν την τελική απόφαση.
Όμως ανεξάρτητα ποιος πάρει την τελική απόφαση, αυτή φαίνεται να προέρχεται από ένα σύνολο αρνητικών εμπειριών, αρνητικών συναισθημάτων και συμπεριφορών που καταγράφονται, αφήνουν το αποτύπωμα τους αλλά συχνά δεν αποφορτίζονται και μένουν ανεπεξέργαστα. Κατά αυτόν τον τρόπο η θέση που καταλαμβάνουν αυτά τα αρνητικά συναισθήματα και οι σκέψεις, διογκώνεται και, παραμένουν καλά φυλαγμένα μέσα μας. Παρότι η καθημερινότητα πολλές φορές μπορεί να φαίνεται φυσιολογική, ο όγκος των άλυτων θεμάτων μεγαλώνει, κάνοντας την επίλυση τους να μοιάζει αδύνατη.

Σε όλες τις μελέτες, που σχεδόν στο σύνολό τους είναι μακροχρόνιες, το κοινό πρόβλημα που επαναλαμβάνεται είναι η κακή επικοινωνία και οι συγκρούσεις των δύο συζύγων. Η επίδραση της κακής επικοινωνίας και των συγκρούσεων είναι άμεση στο συναισθηματικό επίπεδο των δύο πλευρών και έχει σαν αποτέλεσμα την αποξένωση και τον ψυχικό τραυματισμό ιδιαίτερα των παιδιών.

  • Υπάρχει τρόπος να διαφοροποιηθεί η επικοινωνία μεταξύ των συντρόφων ώστε να δημιουργηθούν και άλλες λύσεις εκτός από το διαζύγιο ή το χωρισμό;
  • Μπορεί μια οικογένεια, παρότι έχει οδηγηθεί στο διαζύγιο και στο χωρισμό, να αποφύγει τις συγκρούσεις και τις εντάσεις
  • Τι ενέργειες χρειάζεται να γίνουν ώστε να μην δημιουργηθούν ψυχολογικά προβλήματα και συναισθηματικές δυσλειτουργίες στους γονείς και τα παιδιά;
  • Μπορούν οι γονείς να εκπαιδευτούν ώστε να χειριστούν αυτή τη διαδικασία με δημιουργικό και αποτελεσματικό τρόπο και να μην τραυματίσουν την αυτοεκτίμηση των παιδιών τους;
  • Μπορούν οι γονείς να εκπαιδευτούν ώστε να μην δημιουργήσουν φόβο, ανασφάλεια και έντονο άγχος στα παιδιά τους;
  • Υπάρχει τρόπος, ακόμα και μετά από το διαζύγιο, να επεξεργαστούν και να απευαισθητοποιήσουν τα έντονα αρνητικά συναισθήματα και να επιλυθούν οι τραυματικές αναμνήσεις των παιδιών αλλά και των γονέων;
  • Μπορούν να βοηθηθούν τα παιδιά, ακόμα κι όταν μετά το διαζύγιο έχει επηρεαστεί η ψυχολογική τους διάθεση, η συμπεριφορά και οι σχολικές επιδόσεις τους;
Σε όλα τα παραπάνω ζητήματα και τις ερωτήσεις, που απασχολούν τις οικογένειες αλλά και τα ζευγάρια, μπορούμε να δώσουμε ολοκληρωμένες απαντήσεις και λύσεις μέσα από τα προγράμματα και τις ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις του κέντρου μας.

Η κατάθλιψη είναι μια από τις πιο σοβαρές διαταραχές της διάθεσης και πλήττει τον άνθρωπο στο συναίσθημά του, στις σκέψεις του, αλλά και στην αντιμετώπιση των καθημερινών δραστηριοτήτων, των υποχρεώσεων του καθώς και των διαπροσωπικών του σχέσεων.

Η κατάθλιψη ως μια σύνθετη ψυχολογική διαταραχή μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες ταυτόχρονα.

 

 


Ορισμένοι από αυτούς είναι:

  • Κακοποίηση/ Βία κατά την παιδική ηλικία
  • Οικογενειακά προβλήματα
  • Χωρισμός / Διαζύγιο
  • Απώλειες αγαπημένων προσώπων
  • Σοβαρά ή και χρόνια προβλήματα υγείας
  • Ξαφνικές / Απροσδόκητες αλλαγές στην καθημερινότητα
  • Οικονομικά προβλήματα / Οικονομική καταστροφή/ Ανεργία

Συνήθως όσοι υποφέρουν από κατάθλιψη έχουν μια έντονα δυσάρεστη διάθεση που μπορεί να εκφραστεί με παρατεταμένη θλίψη, απογοήτευση, αίσθημα κενού, ενοχές, απουσία ενδιαφέροντος και αδυναμία να βιώσει ευχαρίστηση σε όλες τις καθημερινές δραστηριότητες. Συχνά η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει τις διατροφικές συνήθειες και ενώ δεν είμαστε σε δίαιτα
να παρατηρείται απώλεια βάρους ή μια αύξηση της όρεξης. Στην κατάθλιψη επίσης μπορεί να παρουσιαστεί μια έντονη ψυχοκινητική διέγερση ή επιβράδυνση σε καθημερινό επίπεδο καθώς και κόπωση ή απώλεια της ενέργειας. Τα συμπτώματα αυτά συνήθως συνοδεύονται από δυσκολίες και προβλήματα στον ύπνο.

Όμως ένα από τα βασικά συμπτώματα που βιώνει κάποιος που υποφέρει από κατάθλιψη είναι ο τρόπος που βιώνει τις σκέψεις και τα συναισθήματα που έχει για τον ίδιο του τον εαυτό. Νιώθει ανάξιος με έντονα ενοχικά αισθήματα και αποξενωμένος συναισθηματικά από οποιαδήποτε στήριξη και βοήθεια. Επίσης στα συμπτώματα της κατάθλιψης παρατηρούμε μια διάχυτη αναποφασιστικότητα καθώς και προβλήματα στη συγκέντρωση, την προσοχή και τη μνήμη. Τέλος μια ακόμα σημαντική διάσταση των συμπτωμάτων στην κατάθλιψη είναι οι σκέψεις γύρω από τον θάνατο και τον αυτοκτονικό ιδεασμό είτε με κάποιο σχέδιο είτε χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο.

Η κατάθλιψη μπορεί να συνυπάρχει και με οργανικά προβλήματα και ασθένειες όπως ο καρκίνος, τα καρδιολογικά προβλήματα, το άσθμα, η χρόνια πνευμονική ανεπάρκεια και άλλα και για αυτό συχνά μας διαφεύγει η διάγνωσή της και η κατάλληλη ψυχοθεραπευτική της αντιμετώπιση. Το κυριότερο όμως ζήτημα που προκαλεί η κατάθλιψη είναι ότι πλήττει το συναίσθημα της χαράς και ευχαρίστησης, διαταράσσει τις διαπροσωπικές μας σχέσεις και δημιουργεί πολλά προβλήματα στην κοινωνική και επαγγελματική μας ζωή. Για αυτούς τους λόγους είναι χρήσιμο να λαμβάνουμε έγκαιρα την κατάλληλη θεραπευτική βοήθεια.

Εξαρτήσεις-εθισμοί: Αλκοόλ, χρήση ψυχοδραστικών ουσιών, διαδίκτυο, ηλεκτρονικά παιχνίδια, τυχερά παιχνίδια, τζόγος, ηλεκτρονικός τζόγος, τσιγάρο, φαγητό/γλυκά. Σε όλες τις παραπάνω εξαρτήσεις το σημαντικό σημείο ανάπτυξής τους είναι η ιδιαίτερη σχέση που αναπτύσσει ο εξαρτημένος με την ουσία ή την πράξη. Αυτή η σχέση μοιάζει ιδιαίτερη, μοναδική, φαίνεται να διεγείρει την ευχαρίστηση και αυτή είναι μια
σημαντική πληροφορία για την έναρξη της θεραπείας για την απεμπλοκή από τον εθισμό.

Η εθιστική συμπεριφορά αναπτύσσεται εξαιτίας της «κατάληψης» που πραγματοποιεί η χρήση της ουσίας στα κυκλώματα ανταμοιβής του εγκεφάλου, με αποτέλεσμα ο εξαρτημένος, να αρχίζει να πιστεύει ότι η ουσία ή η εθιστική πράξη που χρησιμοποιεί είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή, και η επανάληψή της γίνεται ο σκοπός της ζωής. Μια απαραίτητη προϋπόθεση για την τροποποίηση του εθισμού είναι, κατά συνέπεια, η δημιουργία μιας άλλης, εξίσου σημαντικής και βαθύτερης, διαπροσωπικής σχέσης που καλείται να αναπτυχθεί με ένα διαφορετικό άτομο (θεραπευτής/ομάδα θεραπείας) προκειμένου να επιτευχθεί η συναισθηματική αποκατάσταση και η απεμπλοκή του εξαρτημένου από την ουσία ή την πράξη από την οποία είναι εξαρτημένος. Πριν από όλα όμως, χρειάζεται ο άνθρωπος που αντιμετωπίζει αυτή την εξάρτηση να έχει το κίνητρο και να πάρει την απόφαση να βγει από αυτή την δυσλειτουργική και εθιστική συμπεριφορά.

Σημαντικά σημεία στην έναρξη αλλά και στο θεραπευτικό πλάνο είναι η ιστορία της εξάρτησης και τα γεγονότα που διαδραματίζονταν στη ζωή του ανθρώπου πριν την έναρξη της. Επίσης σημαντικό ρόλο παίζει και το ψυχοτραυματικό ιστορικό (κακοποίηση, βία, εγκατάλειψη, απειλητικά γεγονότα, απώλειες αγαπημένων προσώπων, ασθένειες κλπ).
Ταυτόχρονα διερευνάται κατά πόσο υπάρχει συννοσηρότητα με άλλες ψυχολογικές και συναισθηματικές διαταραχές όπως η κατάθλιψη, το άγχος, το μετατραυματικό στρες και οι διαταραχές προσωπικότητας. Στο θεραπευτικό μέρος, στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε και να ενσταλάξουμε σε κάθε θεραπευόμενο την ελπίδα ότι μπορεί να καταφέρει να βγει και να αντιμετωπίσει την εξάρτηση του. Όλες οι θεραπευτικές μέθοδοι που χρησιμοποιούμε βασίζονται σε εγκεκριμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα της τραυματοθεραπείας EMDR, αλλά και άλλων θεραπευτικών προσεγγίσεων.


Οι εμμονές είναι σκέψεις, εικόνες ή παρορμητικές ενέργειες οι οποίες προκαλούν δυσαρέσκεια αλλά επανέρχονται συνεχώς στο μυαλό του ανθρώπου.

Οι καταναγκασμοί είναι πράξεις για τις οποίες το άτομο πιστεύει πως είναι υποχρεωμένο να πραγματοποιεί για να προστατευθεί από τις ανησυχίες τους, το έντονο άγχος του ή να καταφέρει να αποτρέψει κάτι κακό που φοβάται ότι μπορεί να συμβεί.

Τα περισσότερα άτομα με αυτή την ψυχολογική δυσλειτουργία υποφέρουν και από εμμονές αλλά και από καταναγκασμούς.

Οι συχνότερες εμμονές περιλαμβάνουν:
 

 

  • Φοβίες σχετικά με σοβαρές ασθένειες όπως καρδιολογικές παθήσεις, καρκίνος κλπ
  • Φοβίες για μικρόβια, δηλητήρια, κλπ
  • Φοβίες για να μην πληγώσουν, στεναχωρήσουν, ή χάσουν κάποιο αγαπημένο πρόσωπο.
  • Φοβίες να μην ξεχάσουν κάτι, όπως να σβήσουν τις εστίες της κουζίνας ή τον θερμοσίφωνα ή να κλειδώσουν την πόρτα
  • Φοβίες να μην κάνουν κάτι ντροπιαστούν ή να μην κάνουν κάτι κοινωνικά μη ηθικό

Οι καταναγκασμοί μοιάζουν συνήθως σαν τελετουργίες που με την ολοκλήρωσή τους ανακουφίζεται πρόσκαιρα το άτομο από το άγχος. Οι καταναγκασμοί μπορεί να είναι:

  • Υπερβολικά πλύσιμο & καθαριότητα, όπως το πλύσιμο των χεριών πάρα πολλές φορές.
  • Συνεχής έλεγχος και επαναλαμβανόμενη επίβλεψη των εστιών της κουζίνας.
  • Επαναλαμβανόμενες πράξεις, όπως το άναμμα και το σβήσιμο του φωτός πολλές φορές.
Τοποθέτηση αντικειμένων με συγκεκριμένο τρόπο, όπως π.χ. η επίτευξη απόλυτης συμμετρίας στα έπιπλα και αντικείμενα ενός δωματίου.

Επιπλέον μετά-τραυματικό σύνδρομο μπορεί να αναπτύξουν άτομα που έχουν βιώσει ιδιαίτερα έντονα γεγονότα όπως ο θάνατος αγαπημένου προσώπου, ένα συγκρουσιακό διαζύγιο κλπ.

Το βασικότερο συναίσθημα που βιώνει κάποιος μετά από ένα τραυματικό γεγονός είναι ο τρόμος και το αίσθημα πως δεν υπάρχει κάποιος να τον βοηθήσει.

«Είμαι μόνος και αβοήθητος»

Μεγάλο μέρος του πληθυσμού βιώνει συμπτώματα PTSD χωρίς πολλές φορές να το καταλαβαίνει μια και τα συμπτώματα αποδίδονται σε ιδιότητες του χαρακτήρα ή συνδέονται λανθασμένα με άλλους παράγοντες. Το αποτέλεσμα είναι να μένει κάποιος για πολύ καιρό με αυτά τα συμπτώματα, να αλλοιώνεται η προσωπικότητα του και να μην έχει πρόσβαση σε θεραπευτική αντιμετώπιση. Όσο καθυστερεί η θεραπεία του PTSD τόσο δυσκολότερη γίνεται η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων με συνέπεια να μετατρέπεται σε χρόνιο στρες, το οποίο μπορεί να βλάψει την ψυχική και σωματική υγεία του ανθρώπου.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που βιώνουν ή είναι μάρτυρες ενός τραυματικού γεγονότος καταφέρνουν να ομαλοποιούν την καθημερινότητα τους μετά από λίγο χρόνο. Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι θα αναπτύξουν αντιδράσεις άγχους που δεν θα διαρκέσουν για πολύ χρόνο, ή ακόμη μπορεί να γίνουν χειρότερα με την πάροδο του χρόνου. Αυτά τα άτομα μπορεί να αναπτύξουν PTSD.

Οι άνθρωποι που πάσχουν από PTSD συχνά ξαναζούν την εμπειρία μέσα από εφιάλτες και αναδρομές στο παρελθόν (flashbacks), έχουν δυσκολία στον ύπνο, και αισθάνονται συναισθηματική και κοινωνική αποξένωση. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι αρκετά σοβαρά και θα διαρκέσουν αρκετό καιρό μετά το γεγονός και έτσι να παρεμποδίζουν σημαντικά την καθημερινή ζωή του ατόμου.

Οι άνθρωποι με PTSD βιώνουν τρία διαφορετικά είδη συμπτωμάτων.

Το πρώτο σύνολο των συμπτωμάτων περιλαμβάνει την αναβίωση του τραύματος με κάποιο τρόπο όπως να βρίσκεται σε μεγάλη αναστάτωση όταν έρχεται αντιμέτωπος με μια τραυματική υπενθύμιση (trigger) ή να σκέφτονται το τραυματικό γεγονός, παρά τη θέληση τους, όταν προσπαθούν να κάνουν το κάτι άλλο.

Το δεύτερο σύνολο συμπτωμάτων περιλαμβάνει το να αποφεύγουν ή να μένουν μακριά από τα μέρη ή τους ανθρώπους που τους θυμίζουν την τραυματική εμπειρία, να απομονώνονται από τους άλλους ανθρώπους και να έχουν συχνά ένα συναίσθημα που μοιάζει με μούδιασμα.

Το τρίτο σύνολο συμπτωμάτων περιλαμβάνει κυρίως το αίσθημα του να βρίσκεται κάποιος σε μια κατάσταση επιφυλακής και αυξημένης διέγερσης, το να γίνεται οξύθυμος για ασήμαντο λόγω ή ακόμα το βιώνει μια διαρκή εσωτερική αλλά και σωματική ένταση.

Η διαταραχή μετά-τραυματικού στρες (PTSD) είναι από τις πλέον μελετημένες αγχώδεις διαταραχές και τα τελευταία χρόνια η έρευνα έχει δείξει ιδιαίτερα θεραπευτικά αποτελέσματα με την μέθοδο τραυματοθεραπείας EMDR.
   
Λ. Βασιλίσσης Σοφίας 51
10676 Αθήνα
 
Τηλ: 210-7211953
Κιν1: 694-4249532
Κιν2: 694-4841313
 
omada.nikou@gmail.com
amkyriakopoulou@yahoo.com
 
 
Powered by dclick.gr